“Yüzünü örten perde açıldığında hakikat eğer hala hakikate benziyorsa, bu durumda, çıplak hakikat diye bir şeyden söz edilemez” der Baudrillard.

İllüzyondan yoksun bir gerçek, hala gerçek olarak kabul görebiliyorsa, bu durumda; gerçek, nesnel bir gerçekliğe nasıl sahip olabilir?

Büyüleme gücünü yitiren şeyler anında ve tamamıyla gerçek, gölgelerinden ve yorumdan yoksun şeylere dönüştüler.

Sanal, gerçekliğin peşinde koşan son avcı ve onu yakıp yıkan yağmacı gibidir. Sanal, bizzat gerçeklik tarafından bir tür bulaşıcı ve yok edici unsur şeklinde salgılanmıştır.

Sanal gerçeklik, gerçeklikle kedinin fareyle oynadığı gibi oynamaktadır. Bu, nesnel gerçekliğin soyutlanma sürecinde devreye sokulan sürecin nihai aşamasıdır.

Sanal Gerçeklik coğrafyasının vatandaşları kendi cenaze namazlarında kendilerini musalla taşında gözlemleyerek, gerçek bedenlerini gömmüş ve hocanın “El Fatiha”  söylemini müteakip kendilerine  birer sanal beden bulmuşlardır.

Buldukları sanal bedenin yaptığı her haraket;  planlı, programlı ve hedef odaklıdır.

Sanal bedenler, daha fazla  ilgi,  daha fazla ün, daha fazla refah düzeyi ve daha yüksek bir statü için sanal terler dökerler.

“To-do-list”; nam-ı diğer yapılacaklar listesi,  sanal bedenlerin gerçeklik ile arasındaki katarakttır.

Pazartesi sendromunun damaklarda bıraktığı tarifsiz kötü tadın adıdır “To-Do-List”.

Pazartesi günleri, bedenin ofise teşrif etmesinden birkaç saat sonra gelir, beyaz yakalı profesyonel ruhu.

Beden önden gelip; kahvaltısını yapar, bilgisayarı açar, keyif çayını / kahvesini içer, çalışma arkadaşlarına yüz kaslarını asgari düzeyde oynatarak, ilgili selamları verir, fiyakalı defterini ya da ipadini çıkarır.

Gerekli tüm alt yapı beden tarafından hazırlandıktan sonra beyaz yakalı profesyonel ruh gecikmeli olarak kart basar sistemin okuyucularına. Gelir gelmez deftere ya da ipad e odaklanır.

Pazar gecesinden beri kasmış olduğu bünyesini, içinde bulunduğu sanal beden sayesinde gevşetmeye başlar.

İşte o an, sanal bedenin, ruhu gerçeklikten kopardığı, güdümüne aldığı ve acılarından arındırdığı andır.

Pazartesi sendromunun özümsenme süreci tamamlanmış bünyeler “to-do-list” yapmaya hazırdır.

Konu “to-do-list” olduğunda kimse elini hafif alıştırmaz. Önemli olan yazmak, görmek ve yazılanın üzerini renkli kalemle, kalın çizgilerle çizme ihtimalidir.

Bir kere hazırlandığı zaman bağımlılık yapar bünyeden çıkması için 40 gün 40 gece herhangi bir şekilde “to-do-list” hazırlamamak gerekir. Örnek “to-do-list” maddeleri:

* Haftalık toplantı takvimini organize et. (Bkz: Hobbitler, Elfler, Cüceler, İnsanlar ve
diğer tüm Orta Dünya sakinleri ile mutat statü toplantıları)

* X raporunu t zamanına kadar yetiştir. (Bkz: Alcatraz’da 1963’te kaybolan 302 kişinin
2012 statü raporu)

* Hilmi Bey’in mailine cevap yaz. (Bkz: Pararel evrene daktilo ile yazılan mektuplar…)

* Necati Bey’in toplantı öncesi istediği dokümanı organize et. (Bkz: Dharma
Oryantasyon Dokümanı…)

* Hedeflerini belirle sisteme gir. (Bkz: Frodo Baggins ve Yüzük Taşıyıcılığı)

* Katılacağım eğitimin organizasyonu için departman asistanına mail at. (Bkz:
Delegasyon insanı)

* 2018 Bütçesini A, B, C, D, E, E1, E2, E3 versiyonları ile hazırla (Bkz: Plan, program ve
vizyon insanı)

* Bugün toplantı yapacağın müşteri hakkında önceden araştırma yap (Bkz: Hazırlık
insanı)

* Projenin kick-off toplantısı öncesinde kuaför organizasyonunu yap (Bkz: Bakım
insanı)

* Hamit ile kahve / yemek organizasyonu (Bkz: Network İnsanları)

* Pakize’nin ilgili alanına ve kişisel gelişimine katma değer sağlayacak linkleri derle ve
bir gün ara ile gönder. (Bkz: Network İnsanları)

* Motorlu Taşıt vergisini, kredi kartı ekstresini, su faturasını yatır. (Bkz: Takip İnsanı)

* Ofisteki çay servisi yapan Emine Abla’nın halini hatırını sor. Etkin iletişim mesajı ver. (Bkz: CEO olacak insan)

* Toplantılarda sunum yapan  insanı “challenge edecek” sorular sor (Bkz: Farklı
Düşünen insan)

* Cumartesi günü mutlaka bir sergiyi ziyaret et ve bunu Hamiyetler ile çıkacağın
yemekte gündeme getir. (Bkz: Çok yönlü, işten öte nitelikli hayat sahibi insan)

* Sanat tarihi üzerine kitap sipariş et. (Bkz: Çok yönlü, işten öte nitelikli hayat sahibi
insan)

* Pazar günü havalı bir mekanda kahvaltı et ve Foursquare, Foodspotting ve Facebook
Places gibi platformlarda ilgili görsellerle check-in olmayı unutma.

* Bu hafta yapılacak pazarlama konferansına katıl. Foursquare ve Facebook Places’te
check-in ol. Etkinlik hashtaginden aparttığın tweetlerden etkinlik özeti çıkarıp
şirketteki çalışma arkadaşlarına ve yöneticilerine gönder. (Bkz: Sürekli kendini ve
bizleri de  geliştiren insan)

* Her sabah iki adet yumurta haşla.  (Bkz: Sağlıklı beslenen insan)

* Haftada üç gün spora git. (Bkz: Sağlıklı yaşayan insan)

* Necla’nın çok güzel giyindiğini Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri farklı saatlerde
hatırlat. (Bkz: Nezaket ve network insanı)

* JJ Abrams’ın yeni dizisi çıkmış herkes konuşmaya başlamadan izle. (Bkz: Fikir Lideri
İnsanı)

* Cumartesi günü piyasadaki bütün dergileri al ve hepsini yüzeysel olarak incele. (Bkz:
Haberdar insan)

* 10 Adımda: Tarih, Pazarlama, Finans, Sosyal Medya, Fotoğrafçılık, Psikoloji, Felsefe,
Edebiyat, Plates, Yoga, Yat Kaptanlığı, NewYork, Paris, London kitaplarını planlı
programlı olarak satın almaya başla. (Bkz: 10 Adımda Hayat İnsanı)

* Ayda bir kere metro, füniküler, vapura binerek halkın arasında yer al, davranışları
gözlemle (Bkz: halkın içinde halk insanı)

“To-do-listler”, kağıt üzerinde, zihnimizde olduğundan çok daha az yer tutar. Normal şartlar altında, insan zihninin karmaşık süreçlerinden genel olarak bir abartma hissi “to-do-list travması” yaratır. Ancak düzenli olarak kağıda dökülen ve kağıt üzerinden takip edilen iş kalemleri daha az acı verir, mücadele edilebilir hal alır.

“To-do-listi” zamana karşı tamamlamak hayatın en önemli amacı ve önceliği haline gelebilir.

“To-do-list” maddelerinin üzerini çizmek, insanda sanal bir haz duygusuna yol açan sanal bir oksijen solunumu olduğu söylenebilir.

Böyle bir şeye hala solunum denilebilir mi? Soluduğumuz şey gerçekten hava mı?

Bilinmiyor…

Ama bilinen tek şey…

Hız ile olan sanal mücadelemizde nefessiz kaldığımız…

“Hız Arttıkça Özgürlük Azalır”  Paul Virilio

Profesyonel iş dünyası nefesini; bireyi güçlendirmek, kişisel gelişimine ön ayak olmak için harcarken; söz konusu bireyin özgürleşmesi, yalnız hareket etmesi olduğunda sistemin nefesi yetmiyor….

Profesyonel iş dünyasının asma bahçelerinde üzüm yiyebilmek için; iyi bir kulübün üyesi olup, doğru anahtarları doğru zamanlarda alıp, aldığın anahtarlarla doğru kapıları açıp üst seviyelere çıkmak, aşağıdan gelen doğru adaylara da anahtar dağıtmak gerekiyor. Bu uğurda gidilmesi gereken yolun, alınması gereken aksiyonların detaylı açıklaması network insanlarının başuçlarından eksik etmedikleri kişisel gelişim kitaplarında yer alıyor.

Sadece kişisel gelişim kitapları ile yetinerek, kartvizitlerindeki titrlerin heybetini arttıramayacağını düşünenler öncelikle kendilerine bir rol model arayışına giriyorlar. Öykünülen kariyeri ile sıradışı hobilerini etkin bir şekilde harmanlamış, herkesin parmakla gösterdiği biri, ideal bir aday olarak nitelendiriliyor.

Kişisel gelişim tutkusu kanına karışmış olanları doğru rol model bulma eylemi de kesmiyor. İşbu kişiler, daha etkin sunum yapabilmek, hitabet yeteneğini geliştirebilmek için eğitimler alıyorlar. Her eğitim uzun ve meşakkatli kariyer yolculuğunda kullanılacak bir donanım olarak değerlendiriliyor. Edinilmiş donanımların hakkını vermek için, doğru sahnelerde doğru insanlara sunulması gerekiyor. Doğru insanların izleyicisi olduğu doğru sahneleri bulabilmek için de doğru kulübün üyesi olmak gerekiyor. Doğru kulüp üyelikleri, sahne performans imkanı ile kendini kitlelere gösterme imkanı veriyor.

Doğru kulüp üyeliğinin yol haritasının temelleri; refah ve duygu düzeyinde sık sık dalgalanmalara şahit olunan toplumlarda; bebek, anne karnında iken isim tartışmaları ile birlikte ailenin olağan toplantı gündemlerine dayanıyor.

Toplantı akabinde, aile eşrafı tarafından mutabık kalınan meslek için yol haritası çalışmaları başlıyor. Bebek dünyanın yorgun ve yakıcı oksijenini ciğerlerine henüz çekmişken:

Bakıcı: Kaç dil biliyor? İyi bir terbiye verebilir mi? Post-modern oyunlara hakim mi?      Aylık ne kadar alır? Güvenilir mi? Nasıl bir kamera sistemi kurmak gerek? Referansları neler? Kocama yazar mı?

Kreş / Yuva / İlköğretim: Nereye göndereceğiz? Kaç yaşında göndermeli?  Kimlerin gittiği yuvaya gitmeli? Hangi oyunları oynatmalı? Hangi dilleri öğretmeli? Hangi kanalları izletmeli? Neler yedirmeli? Öğretmenlerin özgeçmişlerini inceleyebilir miyiz? Hangi durumlarda kızmalı, hangi durumlarda ödüllendirmeli? Hangi sanat dallarına yönlendirmeli? Hangi sporlara yönlendirmeli?

Kolej: Nereye göndereceğiz? Kazanmak için kimlerden özel ders almalı hangi dershaneye gitmeli? Hangi kızlarla / erkeklerle çıkmalı? Hangi partilere katılmalı? Parti ortamında ne içmeli ne yemeli ? Kötü alışkanlıklardan nasıl koruruz? Hangi kulüplere dahil olmalı? Kırmızı çizgileri ne olmalı?

Üniversite: Nereye göndereceğiz? Kazanmak için kimlerden özel ders almalı hangi dershaneye gitmeli? Hangi kitapları okumalı? Nerelerde staj yapmalı? Nerelerde eğlenmeli?  Hangi kulüplere dahil olmalı? Nereleri gezmeli? Hangi hobilerle ilgilenmeli? Kimlerle tanışmalı? Kimlerle ilişki geliştirmeli? Bireysel markasını nasıl yönetmeli? Hangi konularda uzmanlaşmalı?

tasarlanan detaylı planlar kader çarklarına meydan okuyor. Planlanan süreçler ile gerçek hayat arasında olası yaşanacak farklılıklar hem aile bireyleri hem de çocuklar nezdinde ciddi travmalara yol açabiliyor.

Ancak başarlı bir network insanı yaşanan travmaları bir lütuf olarak görüp tüm bunların kendisinin başarma azmini ve hırsını kamçıladığını düşünüyor. İçindeki bu duygular çevresindeki herkesten daha çok çalışmak konusunda kendisine müthiş bir motivasyon sağlıyor.  İşte bu motivasyon, ömür boyu sürecek olan kişisel gelişim tutkusunun motorunu oluşturuyor.

(Devam Edecek)

30.4 milyon Facebook kullanıcı sayısıyla dünya sıralamasında beşinci sırada yer alan ülkemiz, Facebook perfomansı ile tüm dünya ülkelerinin öykündükleri nadide ülkeler arasında yer almakta. Sosyal yaşantımızın tamamını, özel hayatımızın, mahremiyetimizin anlamlı bir kısmını “outsource” ettiğimiz Facebook’un ülkemizde bu kadar popüler olmasının arkasında bazı temel motivasyonlar yatıyor.

Piyasanın derinliğine göre beklentiler ile mevcut piyasa gerçekliği eşleştirilir. Akabinde avlanma sahası kapsamına girecek hedef kitle daha detaylı olarak tanımlanır.

Exler: Ex-boyfirend, ex-girlfriend, ex-buddy. Neden bir şans daha vermeyelim?

Arkadaşımın arkadaşı: Her daim verimli potansiyel. Yabancılık da çekmeyiz.

Okul arkadaşlarım: İlkokul, ortaokul, lise, üniversite, yüksek lisans, doktora. Birbirimizi taaa çocukluktan tanıyoruz be olm…

Bizim mekanlar: Mahalle, site, yazlık, kamp, lojman, residence. Ortak deneyimler, ortak paylaşımlar…

İş arkadaşları: En çok vaktimiz ofis ortamında geçmiyor mu? Neden olmasın?

Facebook Search: Yukarıda çalınan tüm kapılardan ses çıkmayınca makûs kaderin sponsorluğunda gidilecek yegane mekan

Avlanma Metodolijisi:

* Mevcut durumda ilgili kişi arkadaş listesinde yer almıyorsa, süreç, özgün bir mesaj ile kendisini eklemek ile başlar.

* Arkadaş olduktan sonra asgari 3 gün azami olarak 7 gün beklenir. Bekleme süreci esnasında herhangi bir aksiyon alınmaz.

* İlgini kişinin, duvarında paylaştığı tüm içerikler, albüm fotoğrafları, fotoğraflarına yazılan yorumlar, videolar, kişisel bilgiler, kendisinin başka profiller için yapmış olduğu yorumlar üzerinde mutlak hakimiyet sağlanır.

* Bekleme süreci tamamlanınca, ilgili kişinin profiline hakimiyet yetkinliğinden faydalanarak doğrudan ilgici çekici bir mesaj atılır.

* İlgili kişi online görüldüğü anda daha önceki mesaj ile bağlantılı bir içerik paylaşılır. İlgili kişinin yüklediği, paylaştığı tüm içerikler itina ile like edilir. Paylaşılan içeriklere, özgün yorumlar yazmaya gayret edilir.

* İlgili kişinin ilgi alanlarına dokunabilecek; fotoğraf, video, link yüklenir veya paylaşılır, karşılığında like veya yorum beklenir.

*İlgili kişinin dikkatini çekecek faaliyetler yapılır, yerlere gidilir, check-in olunur, like veya yorum beklenir.

*Karşılıklı likelaşma ve yorumlaşmalar sistematik yoğuşma sürecinin olgunluk evresine geçiş sinyali verdiği için ilgili kişi “poke”lenerek seviye test edilir.

*Seviye testinde de sıkıntı yaşanmamışsa doğrudan bir mesaj ile randevu talebinde bulunulur.

“Çok iyiyim! ” Motivasyonu

* Facebook profilim için çektirdiğim özel fotoğraf ile sizleri karşılıyorum. İlgi çeken, paylaşılan farklı videolar bulabiliyorum, iyi araştırmacı ve takipçiyim.

* Komik fotoğraflar keşfedip paylaşabiliyorum. Herkes benim eklediğim fotoğrafları paylaşıyor.

* Dünyayı geziyorum, işte ben ve gittiğim yerin önemli mekanının fotoğrafları.

* Çok güzelim, bak farklı açılardan, farklı ortamlarda ben.

* Çok yakışıklıyım, bak farklı açılardan, farklı ortamlarda ben.

* Çok güçlüyüm, bak farklı platformlarda spor yaparken, kaslarım kasılmışken ben.

* Uygulamalarda en iyi skorları ben alıyorum

* En zeki benim, bilgi yarışmalarını terbiye ederim.

* En iyi poker oynayan benim.

* En iyi film kültürü bende.

* En iyi tarla performansı bende.

* Ben evliyim ve eşim çok yakışıklı, işte birlikte fotoğraflarımız, gittiğimiz mekanlar, faaliyetlerimiz

* Benim çıktığım var, çok yakışıklı, işte birlikte fotoğraflarımız, gittiğimiz mekanlar, faaliyetlerimiz

“Şuradayım…” Motivasyonu

* Sürekli geziyorum. Şuradaydım, şimdi buraya geldim…Buranın özelliği şu…

* Mutlaka şurada, şu deneyimi yaşayın!

* Maçtayım, tribün ve ben!

* Eiffel kulesi, Aşk çeşmesi, London Eye önünde ben!

* X seminerindeyim, konferansındayım (X= herkesin gitmek istediği bir konferans / seminer)

* X toplantısındayım (X = önemli bir toplantı, herkesin öykünebileceği bir toplantı)

* X kişisi le Y mekanındayım (X = ünlü, ilgi çekecek biri Y= X kişisi ile gidilebilecek bir mekan)

“Takipteyim…” Motivasyonu

* Kim nerede, kiminle, ne yapmış?

* Foto Takip

* Kim hangi fotoğrafı yüklemiş?

* Mekan Neresi?

* Kıyafeti nasıl?

* Saçı nasıl?

* Makyajı nasıl?

* Fotoğrafta yanında kimler var?

* Foto taglenmişse, fotodaki diğer aktörlerin diğer fotoları nasıldır?

* Video Takip

* Hangi videoyu paylaşırsam daha çok tepki alırım?

* Kim hangi videoları yüklemiş?

* Yüklediği videodan, ilgi alanlarını, zevklerini, motivlerini analiz edebilir miyim?

* Statü Takip

* Demek şuradaydı

* Oraya niçin gitmiş olabilir ki?

* Yorum Takip

* Kimin nesine, ne yorumu kim yapmış?

* Fotoğraflara yapılan yorumlar

* Videolara yapılan yorumlar

* Statülere yapılan yorumlar

* Paylaşılan linklere yapılan yorumlar

* Neden böyle bir yorum yapmış?

* Başka yorumu var mı?

* Like Takip

* Demek bu adamı seviyor, ondan like etmiş?

* Demek bu adamın paylaştıklarını seviyor, ondan like etmiş?

* Demek ki ortak şeylerden hoşlanıyorlar?

“Ben de Onlardanım…” Motivasyonu

* Yarın x mekanında y konusu ile ilgili toplanıyoruz.

* X grubu olarak y etkinliği düzenliyoruz.

* X konusu ile ilgili grup açıyoruz.

* Ben de onlardanım.

* Ben de bu konuda onlar gibi düşünüyorum.

“Oyun Oynuyorum…” Motivasyonu

* Kafa dağıtıyıyorum…

* Ey arkadaş listemdeki acınası insanlar “nası kodum…” hepinize

* En iyisi benim.

* Eğleniyorum.

* En baba X oyununu oynayanlar grubunda yer alıyorum.

“Eleştiriyorum…” Motivasyonu

* Tipe bak.

* Beraber olduğu herife bak.

* Fotoğrafa bak.

* Kılığa Kıyafete bak.

* Bunda like edilecek ne var?

* Yoruma bak.

* Gittiysen ne oldu? Bize ne?

* Ben hepsinden daha iyiyim.

Facebook’un bünyemizdeki temel motivasyonları gıdıklayarak evlerimizin vazgeçilmez misafiri olması ile birlikte; aile, aşk, sevgi, etik, mahremiyet, telif, kimlik, estetik, retorik, ticaret, pazarlama, benlik kavramlarını yeniden değerlendirmek elzem oluyor.

Susamış sabah mahmurluğu kesiştirmişti mutfak ile yollarını. İhtiyaçlar hiyerarşisindeki suyun önceliğinden dolayı mutfaktaki ganimet ilk etapta gözünden kaçmıştı.

Bardağın, derdine yeterince derman olmayacağından emin olduğu için yine dayanamayıp cam sürahiyi kafasına dikmişti. Nefessiz, kana kana içilen suyun ağızından,  boş midesine kadar giden serüvenini tüm detayları ile hissetmişti.

Susuzluğu giderilmişti. Bardağı, mutfak tezgahına koyarken gözünün ucu ile etrafta ne var ne yok bakarken; akşamdan hazırlanmış ve üzeri seffaf naylonlarla kapatılmış birkaç servis tabağı ile karşılaşmıştı. Mutfağa dair algı düzeyini bir seviye daha arttırdığında:

Yaprak Sarması / Kısır / Islak Kek / Kol Böreği / Patates Salatası / Mozaik Pasta / Poğaça / Mercimek Köftesi
gibi yiyeceklerin gerçekliği ile karşılaştı. Yiyeceklere karşı boş değildi, ama açılamıyordu. Tam yaprak sarmasına olan aşkını itiraf edecekti ki, annesi mutfağı bastı ve çok sert bir ifade ile uyardı.

 

“Bunların hepsi misafirler için, bugün günüm var! Akşam kalanları yersin”.
Hayat yolculuğunun henüz başlangıç fazında olmasına rağmen “kalanlar” kelimesi kendini bir artık, pislik gibi hissettirmişti. Misafirler, çok değerli, özel, ulvi insanlar iken O, mutfakta artıkları yiyen aşağılık bir yaratıktı adeta.

Üstünü giydikten sonra okula gitmek için evden çıkmadan önce annesinin arka odada olmasından faydalanıp yaprak sarmaların yer aldığı streç filme pike çekerek, ilk bakışta anlaşılmayacak bir zahiyat  verdi ve aradan iki adet sarmayı çekerek sarmaları özgürleştirdi. Birini hemen ağızına atıp diğerini de peçeteye soteledikten sonra koşar adımlarla evi terk etti.

İlk ve Ortaokul  hayatı boyunca hep sabahçıydı ve sabahçı olmayı çok seviyordu. Günün geri kalanı, tıpkı misafir artıkları gibi O’na kalıyordu. Okulda iki simit bir ayran ile idare edip, evde pilavın, patates kızartmasının, köftenin dibine vuranlardandı. Çıkış zili çalar çalmaz, evin yolunu tuttu.

Misafir Odası

 

Eve geldiğinde, sadece misafirler için açılan, diğer günler ev halkının kullanımına net bir şekilde kapalı olan misafir odası her zaman olduğu gibi dikkatini çekmişti.

Okul kıyafetlerini çıkarmadan misafir odasına girdi ve çantasını da ortalığa bıraktı. Masanın üzerinde, sabah ön gösterimine şahit olduğu birbirinden güzel yiyecekler kendisini çağırıyordu. Yaprak sarmasına olan zaafı yine aksiyona dönüşmüştü ve iki adet sarmayı  seri bir şekilde ağızına attı. Ağızındaki lokmaları ivedilikle çiğnemeye çalışırken yine annesine yakalandı.

Annesi: “Ben sana mutfakta çok güzel yemekler hazırladım, onlar misafirlerin. Hadi kalk yemeğini ye, çantanı da al oradan, şimdi gelecekler” söylemi yine aksiyon gerektiren bir söylemdi.

Üzerini çıkardı, elini yüzünü yıkadı ve mutfağa geçerek kendisi için hazırlanmış en sevdiği yemek olan pilav üzerinde tavuk ve yanında patetes kızartmasını keyifle yedi. Yemeğini yerken annesi son direktiflerini veriyordu.

 

“Oğlum herkese hoşgeldiniz de çık, oturma insanların yanında, laf dinleme!” Tam o sırada kapı çaldı.

 

İşte Başlıyoruz…
Muhterem Teyze gelmişti.

Annesi kapıda: “kapıyı açma, girişe terlik koyma, Muhterem Teyze’nin çantasını, paltosunu  ve ayakkabılarını alma, kendisini öpme, hoş geldiniz, ne kadar şık olmuşsun deme” gibi gerekli ev sahibi misafir karşılama ritüellerini hakkını vererek tamamladı.

Muhterem Teyze, gün ayakkabılarını özel torbasından itina ile çıkardı ve giydi. Her gün katılımcısı gibi Muhterem Teyze de işini (dantel, örgü, nakış, vb.) yanında getirmişti.

Misafir odasına doğru ilerlerken etrafa genel olarak göz gezdirdi. Toz var mı? Dağınıklık var mı? Evde başka kim var? Malzemeleri kendi mi yaptı yoksa dışarıdan sipariş mi verdi? Gibi soruları kendi ile paylaşırken  ve başka gelen var mı? sorusunu annesine sorarak günde yer alan diğer hanımlar hakkında dedikodu sürecini resmi olarak başlatmış oldu.

Mübeccel ve Hülya teyzeler de gelince başlangıç seviyesi dedikodu girişimi için anlamlı sayıya ulaşılmış oldu

 

Başlangıç Seviyesi Dedikoduları

 

* Nazan sürekli geç kalır zaten, sonra kalkmak bilmez.

* Pakize o kadar pasaklı ki evi ancak toplamıştır.

* Nalan bir türlü doğru düzgün bir anne olamadı, ancak toparlamıştır çocuğu.

* Huriye’nin kocasının mahkemesi ne zaman biliyor musun?

* Remziye Abla’lara haciz gelmiş haberin var mı? Kocası pavyonda yemiş paraları.

* Gülseren bel fıtığından ameliyat olacakmış. Köydeki Ahmet Dayı’ya çektirmişti belini

sonrasında düzenli olarak yakı da yapmışlardı ama yine de toparlayamamış.
Ortam yavaş yavaş ısınırken beklenen diğer katılımcılar da misafir odasının şen şakrak bir o kadar da acımasız atmosferine teşrif ediyorlardı.

 

Hal Hatır

 

Sonunda ekip tamamlanmıştı. Herkes yerlerini almıştı. Ev sahibi, tek tek herkesin hal, hatır, sağlık durumlarını sormaya başlamıştı. Standart hal hatır sorularından ziyade kişiselleştirilmiş soruları yöneltmek gün ortamlarında ev sahibine büyük puan kazandırmaktaydı:
* Nurten’cim, annengillerin kiracısını çıkarabildiniz mi?

* Güzin Abla, kızın okul işi ne oldu? Yazdırdınız mı?

* Hamiyet teyze, gelin ile aran nasıl oldu? Üzüyor mu seni hala ?

 

Kişiselleştirilmiş sorular ile puan hanesi tavan yapan ev sahibi hızlı bir şekilde hal hatır faslını tamamlayıp pre-ikram faslı olan kolonya, şeker ikram sürecine geçiyordu. Kolonya, şeker ikram süreci evin oğlununun misafirlere lansmanı idi. Tüm şirinliğini takınarak, hem hoş geldiniz diyordu hem el öpüyordu hem de kolonya şeker tutuyordu. Görevini başarı ile tamamlayarak misafir odası sahnesini terk etti.

 

İkram Faslı

İkram faslının başlama vuruşu, sehpaların çıkması ve misafirlerin önüne konması ile başlamaktaydı. Sehpaların yerleşimini müteakip peçeteler ve çatal bıçak takımları çıkardı sahneye. Çatal bıçak takımlarını özel kılıflardan çıkarıp, misafirlere de özel kılıflarda sonra her zaman ekstra puanı garantilerdi. Misafirlerin mide gurultuları eşliğinde ikram tabakları da salona teşrif ederdi. Son olarak sahneye, beklenen assolist, ince belli kristal bardakta güzel demlenmiş çaylar çıkardı. Çay ikram edilen tepside herhangi bir ıslaklık olması ev sahibinin puanında ciddi sıkıntılara yol açabilirdi. Mutlaka yanında özel bir tabakta limon ikram edilirdi. Limonlar itina ile bir bardağa atılacak şekilde dilimlenir ve limon çatalı ile servis edilirdi.

Misafirlerin göz doyumunu optimize edebilmek adına, hazırlanan malzemelerin borcamlarda yer alan geri kalan kısmı da salona getirilir, yemek masasının üzerine çeyizlik gibi dizilirdi. Tabağı biteyazan herkese hızlı bir şekilde buradan servis yapılırdı.

Çaylar sürekli takip edilirdi. Misafirler çay kaşıklarını bardaklarının üzerine yatık bir şekilde koyana kadar çayı bitenin hızlıca çayı yenilenirdi. Çay takibinde nitelikli gözlem ve seri hareket iyi puan getirmekteydi.

Ev sahibi genellikle misafirleri ile hal hatır sorma safhasının ötesinde çok fazla sohbet imkanı bulamıyordu. Mutfak ile misafir salonu arasında mekik dokumaktadır zira.  Ev sahibinin zaman dağılımının anlamlı kısmını mutfakta geçirmesi, hele hele misafirler içeride iken mutfakta bulaşık yıkaması büyük tepki ile karşılanıyordu.

Kılık Kıyafet

Günlerin özel kıyafetleri takıları vardı. Güne katılan tüm teyzeler dışarıda göründüğünden daha frapan kıyafetlerle gün ortamlarında yer alıyorlardı. Hatta fırlama teyzeler gün ortamına özel dansöz kıyafeti vs gibi açılımlarda bulup gün arkadaşlarının eğlence düzeyini tavana çıkarabiliyorlardı. Gün ayakkabısı (özel çantasında) getirmemek büyük görgüsüzlük olarak algılanırdı. Ev sahibinden terlik vs istenmezdi.

Takı olarak genelde  altın bilezikler, beşi biryerdeler, burma bilezikler, altın setler, pırlanta taşlı settler ile karşılaşılır, takılar güzellikten öte güç gösterisi olarak kullanılırdı.

Temel ikramlar afiyetle tüketildikten sonra ileri seviye dedikodu süreci başlar. İleri seviye dedikodu sürecinde konu bir şekilde gün katılımcılarından birinin özeline dokunur ve atışmalar başlardı. Akil teyzeler bu atışmaları kendi deneyimlerini de kullanarak yatıştırırlardı. Su yüzünde yatışan bu atışmalar, arkadan kulis yapılıp tarafların bir birbirlerini günden attırmasına kadar gidebilirdi. Günden atılmak engizisyon mahkemesinin kararlarından çok daha ağır olurdu.

Atışma sonrası ortamın yumuşaması için pratik ev hanımı konularına girilirdi. Yemek tarifleri, çocuk bakımı, ev idaresi, eş idaresi gibi konularla muhabbet ilerler, sesler birbirine karışıp uğultu kıvamına gelirdi. Her kafadan bir ses çıkardı. Günlerin en önemli özelliği budur; anlayamasan da bol bol konuşmak.

Rating Kaygısı

Günün ratinginin düştüğünü hisseden ev sahibi duruma müdahale eder ve kapağında dansöz resmi bulunan  “Oyun Havaları 86” kasedini koyardı. Öncelikle katılımcılar kendilerini naza çekerken. “Ne gerek vardı şimdi buna?” “ Yok artık bir de oynayacağız mı?” dokuz sekizlik namelere dayanamaz içlerindeki dansözü ortaya çıkarır herkes oynamaya kurtlarını dökmeye başlardı. Küsler barışır, tanışmayanlar kaynaşırdı. Oyun havaları kaseti her zaman iş görür, ratingi yükseltirdi.

Oynama faslı biter, herkes yorulmuştur, harcanan enerjiyi telafi etmek için tatlı takviyesi yapılırdı.

Zamanla konular tükenmeye başlar.  Bir sonraki günün kimde olacağı ve takviminin nasıl olacağı hususunda da mutabakat sağlandıktan sonra katılımcıların kocalarının gelme vakti yaklaştığı için yavaş yavaş haraket vakti gelirdi.  Ev sahibi bazı katılımcılara eve götürmeleri için paket yapar. “Mehmet de yesin böreğimden, okuldan gelmiştir açtır yavrucak” . Ev sahibi herkesin ayakkabılarını giyebilecek şekilde düzeltir ve herkesi öperek uğurlardı.

Son Sözler…

Katılımcılar ev sahibi kapıyı kapatır kapatmaz günü değerlendirmeye başlarlardı.

 

* Gönül’e çok uyuz oldum kendi kocasına bakmadan millete bok atıyor.

* Necla’nın çorabı gördün mü aret? Kafam kadar kaçmış farkında değil pasaklı.

* Hamide kadar patavatsızını görmedim.

* Hülya da ne meraklıymış oynamaya, kendini yaptı Tanyeli.

* Sarmayı becerememiş, incecik saracaksın ne o öyle kolum kadar Yaprak sarma mı olur?

* Bizim çocuk almasın diye kumandayı saklaması gözümden kaçmadı.

* Çocukların elindeki boya kalemlerini bile almış, sağı solu boyamasınlar diye.

* Hatice’nin çocuğunda kesin bir sıkıntı var. Doktora götürmeleri lazım. Bizimkinin kolunu ısırmış. Güya saat yapmış.

Mosmor olmuş çocuğun kolu. Annesi de hiçbir şey demiyor.

* Güliz’in oğlu ne kadar meraklı laf dinlemeye gitmedi çocuk diğerlerinin yanına oturdu bizim muhabbetimizi dinledi.

Güliz de bir kere kalk git oğlum demedi.

* Herkesin durumu sıkışık hep kendi gününü öne aldırmak istemesine uyuz oluyorum.

 

Kah gülerek, kah eğlenerek bir kadın günü daha son bulur. Bir yenisi için hazırlıklar başlar… Kalan artıklar babalar ve oğulları arasında memnuniyetle paylaşılırdı.

Elektriğin icadından sonra insanlık tarihindeki en önemli keşif olan Kişisel Gelişim, içimizdeki öğrenme aşkını gıdıklayarak eğitim ihtiyacını hayatımızın merkezine koydu.

Kişisel Gelişim Eğitimleri; serbest piyasa ekonomisinin hayatımıza daha entegre nüfuz etmesi ile birlikte “toplum odaklılıktan” “birey odaklılığa” evrilen ekonomik yapı doğrultusunda bireylerin ekonomik çarkların arasında kaybolup gitmeden çarklara daha etkin katma değer üretmesi için motivasyon sağlayan eğitimlerdir.
Hemen hemen her konu hakkında eğitim verme yetkinliğine sahip olan eğitmenler ile hemen hemen her konuda eğitim ve sertifika alma eğiliminde olan eğitim katılımcılarının kesişim kümesi Eğitim İnsanları evrenini oluşturur.

 

Neden Eğitim?

 

* Daha iyi bir kariyer, daha iyi bir gelir düzeyi, daha iyi bir yaşam…

* Daha havalı bir duruş…

* Sertifikan kadar konuş!

* Konunun uzmanı olarak görüşlerimi açıklıyorum…

* Kendini ve başkalarını kandırarak mutluluğun sırrına erişmek…

* İnsan Kaynakları departmanına layık olabilmek için…

* Altın bilezik sahibi olmak için…

* Mutsuzluğun, tatminsizliğin, metropolden bunalmışlığın, kalabalık yalnızlığın, bu
devrin sonucu…

 

Katılımcı Gözünden…

 

* Eğitim off-site olacak değil mi?

* En kötü otelde takılırız: Spa, mini bar, birbirinden lezzetli yemekler, gece sabahlara
kadar dedikodu ekseninde dalgalanmalar.

* Akşam yemeğine katılmak zorunlu mu? Alternatif bir program yapamaz mıyız?

* Serbest kıyafet ile gelebilir miyiz?

* Sunumu ve videoları paylaşacaksınız değil mi? İsterseniz flash disk verebilirim.

* Sunum, elimizdeki kitapçıkta mevcut değil mi? Ona göre not alalım.

* Anlattıklarınızı çok iyi anlıyorum ama daha somut bir örnek verebilir misiniz?

* FN + F7 yaparsanız görüntü gelecektir.

* Sunumda çok güzel fotoğraflar kullanıyorsunuz, bunları nereden buluyorsunuz?

* Benim mutlaka katılmam gereken acil bir toplantım var. Çok da keyif alıyorum ancak      bir saat erken çıkabilir miyim?

* Akşama aktivite olacak mı?

* Neden en zayıf ve en kıl olduğum adamlarla aynı gruba düşüyorum?

* Grupta yer alan diğer çalışkan arkadaşlar yapsınlar biz sunarız.

* Sigara için küçük bir mola verelim mi?

* Anlattıklarınızı işimize nasıl uygularız?

* Bizim şöyle bir sorunumuz var. Bu sorunu çözmek için önerileriniz nedir?

* Yaratıcı drama çalışması esnasında neden hep ben müşteri oluyorum?

* Film gösterimi, örnek olay çalışmalarında gösterilen filmlerin hepsini görmüştük.

* Eğitim sonunda sertifika verilecek mi?

* Eğitim sonunda sınav var mı?

* Kartınız var mı? Sizinle iletişime geçebileceğimiz bir email adresi var mıdır?

* Şöyle bir projem var. Ne dersiniz?

 

Eğitmen Gözünden…

 

* Öncelikle bir eğitim ihtiyaç analizi yapabilirsek daha verimli ilerleriz.

* Herkes eğitimden önce gönderdiğim Pre-Work çalışmasını yaptı mı? Eğitime gelmeden önce mutlaka Pre-Work’ünüzü   yapıp gelin ki arkadaşlarınıza madara olmayın, ya da yapmayın asi ve özgün kimliğiniz çekicilik ekseninde zirve yapsın.

* Seminerin ardından, seminer sırasında anlatılanların etkisiyle yeni bir hayata   başlayacağınızı  vaad ediyorum.

* Ne kadar çok görsel kullanır ve az yazı yazarsan o kadar başarılı bir sunum hazırlarsın.

* Gazla videoyu, aktiviteyi gitsin. 4 video 3 aktivite ile eğitim süresini dolduruyorsun   zaten.

* Hepiniz hoş geldiniz… Öncelikle birbirimizi tanıyarak başlayalım mı? Sağdan sizden başlayabilir miyiz? Adınız, Soyadınız, Pozisyonunuz, Eğitiminiz, Beklentileriniz, Ayakkabı Numaranız…

* Başlarken eğitimden beklentilerinizi paylaşabilirseniz, beklentilerinizi flip chart a not ederiz ve ilgili beklentiyi eğitim sonunda cover edip etmediğimize bakabiliriz. Böylece “Olm adama bak tüm beklentilerimizi karşıladı, hayvan gibi değerlendirme notu verelim.” diyebilirsiniz.

* Şimdi herkes yanındaki arkadaşının elini tutup, gözlerini kapatıp kendini müziğe verebilir mi?

* Eğitim esnasında sizler de lütfen takıldığınız ya da fikir belirtmek istediğiniz yerlerde müdahalede de bulunursanız daha interaktif bir eğitim olur.

* Kısaca kendimden bahsedeyim…

* Eğitim içeriğinde yer alan her örnek bir şekilde katılımcıların sektörüne bağlanır.

* Çok güzel bir soru çok teşekkür ederim, şimdi cevaplamaya çalışacağım…

* Katılımcılardan gelen kazık bir soru söz konusu olduğunda yine katılımcılara dönülüp: “Çok güzel bir soru. Bu soruyu cevaplayabilecek biri var mı?” diye cevap aranır.

* Mini 2 Av kablosu olan var mı?

* Projeksiyonunun ampulunde bir bozukluk mu var? Vurdursak çalışır mı?

* Sunumu uzaktan kontrol edecek zımbırtıdan var mı? Getirmeyi unutmuşum da…

* Eğitim öncesinde katılımcı profili hakkında bilgi alabilir miyim?

* Şimdi bir role play çalışması yapacağız. Sizler anlatacaksınız videoya kaydedeceğiz daha sonrasında kayıtlarınızı değerlendireceğiz. Hazır mısınız?

* Yemek sonrası dikkatinizi toplamak için güzel bir video ile başlayalım.

* Değerlendirme formlarını doldurmayı unutmayalım?
Hemen hemen her konu hakkında eğitim alma ve verme ihtiyacını bünyelerinde yeme / içme dürtüsü ötesinde şiddetle hissedenler için John Locke’tan gelsin:

“Hiçbir insanin bilgisi öğrenmiş ve görmüş geçirmiş olduğunun ötesine geçemez.”

 

View more presentations from Christopher Cummings